1 Nisan 2013 Pazartesi

ARKASI YAĞMUR OLSUN!


İstanbul’un nemi geldi, ciğerime oturdu yine. İnsanı nefessiz bırakan buhardan bir yumak, her şeyi bulanık görmeye neden olan kıvamlı pus.

Bugün neme teslim olmakta güçlük çekiyorum, bana zihni çağrıştırıyor çünkü.

Aklım güneşli, bulutsuz gökyüzünü örnek almalı. Nem, dağılmış savrulmuş fikirleri, yaratıcıkla buluşturmadan sofraya bırakıyor.

Arkası yağmur olsun! Islanan toprağın kokusu zihnimi durdurur.

Arkası yağmur olsun! Kalpler yıkansın.

Arkası yağmur olsun!  Yüzler tebessüme dönsün.

Arkası yağmur olsun! Damlayan su biriksin ruha, bilgelik olsun.

Arkası yağmur olsun! Bir çocuk gibi ıslanmaya çıkmalı, şemsiyesiz, tedbirsiz.

Bir çocuk gibi takip etmeli yağmuru.

Elma şekerleri erisin o yağmurda. Pantolona çamur sıçrasın. Saçlarınızı güzelleştirsin su.  Adımlarınız birikintilere uyum sağlasın.

Arkası yağmur olsun!

NAZLI AKIN