15 Nisan 2014 Salı

AŞK HEP AYNI YERDE

Bazen içimi öyle büyük bir aşk kaplıyor ki, bin yıllık alışkanlıkla “özne” arıyorum. Çünkü “aşka” teslim olamıyorum.

Direndikçe; “aşk” büyüyor oysa…

Bazen ne olduğunu bilmediğim kokular duyuyorum ve düşündüğüm ilk şey, o kokunun kime ait olduğu… Bin yıllık alışkanlıkla “özne” arıyorum. Aşkı bir insan suretinde düşlüyorum. Sonra bir insan sureti yetmiyor, olmuyor.

Ben aşkı sınırladıkça o dışarı taşıyor.

Bazen kimi aradığımı bilmeden birini arıyorum. Ben peşine düştükçe “aşk” uzaklaşıyor. Bin yıllık alışkanlıkla bulmaya çalışıyorum. “Aşk” arayarak bulunur sanıyorum. Arayarak ömürler bitiyor.

“Aşk” hep aynı yerde oysa…

Hiç bulunmamış sanki… Ona hiç dokunulmamış…

“Aşk” hep aynı yerde oysa…

Dışarıya değil içeriye baktığında; “aşk” hep aynı yerde…

Yazan: nazlı akın