23 Mayıs 2014 Cuma

BİR

AŞAĞIDAKİ YAZI BİR KONUYLA İLGİLİ REHBERLERİMDEN YARDIM İSTEDİKTEN SONRA YAZILMIŞTIR.

OKUYAN HERKESİ İLGİLENDİRDİĞİNİ DÜŞÜNÜYORUM ÇÜNKÜ EVRENDE TESADÜFLERE YER YOK...

En yakınındaki kişileri seviyor musun?

Mesela kocanı en son ne zaman kucakladın?

Annene en son ne zaman onu çok sevdiğini söyledin?

Annene kırgın mısın? Onu affetme işini hangi zamana erteledin?

Bağışlayamadığın her kimse; kalbini Yaradan'a bağlayan yolları daraltıyor, ışığını acımasızca söndürüp varlığına eziyet ediyorsun.

Özgürlük dilediğini satın alma durumu değildir. Özgürlük her türlü maddi konfora sahip olup zihin hapishanesinde yaşamak değildir.

Özgürlük ÖNCE kendini affetmektir.

Özgürlük önce kendi varlığına sınırsızca şefkat beslemektir.

Özgürlük diğerleri için sonsuz sevgiye sahip olma isteğiyle dolmaktır.

Özgürlük, hücrelerine kadar AŞK'la nefes alıp, üflediğin nefesle bile aşkı bırakmaktır.

Affetmek, şefkat hissedebilmek, insan olmanın ilk koşullarındandır.

Kalbinde sonsuz sevgiye yer aç! Kalbinde sınırsız şefkate yer aç!

Varlığında Yaradan aşkına yer aç! O aşk ben'i alır, "biz" yapar.

Birlik bilinciyle alınmış her nefes dünyayı cennet yapar.


yazan: nazlı akın