30 Mayıs 2014 Cuma

HAKİKAT

Kardeşim, gönlünde buldukların, sana akıp gelen hikmet, güzel duygular, manevi zevkler senin değildir. Abdalın yani bir velinin himmetidir. Bu duygu sana eğreti olarak verilmiştir.

Bir velinin kitabını okudun, sözlerini duydun, gönül evi kendinde bir nur bulmuştur. Ama bu nur, evi çok aydınlık olan komşudan gelmektedir.

Allah’ın lütfu eseri, sana gelen nurdan, gönlünde bulduğun manevi zevkten ötürü gurura kapılma; bunu verdiği için Allah’a şükret. Sözüme kulak ver, sakın ha, kendini görme, kendini bir şey sanma.

Ben hangi makamda, hangi mertebede olursa olsun, kendini hakikat sofrasına ulaşamamış ve Allah’a yakınlık nimetine erememiş gören kişinin kuluyum, kölesiyim. Hak yolcusunun bir gün kendi evine ulaşabilmesi için, birçok konakları bırakıp gitmesi gerek.


(HZ. MEVLANA- CEVAHİR-İ MESNEVİYYE)