9 Mayıs 2014 Cuma

Anne Dediğin


Anne dediğin, biraz çocuk, biraz anadır aslında. Çoğu kadın çocukluğunu yaşamadan “anne” olmuş, kendi çocuğunun oyun arkadaşı olmuştur.

Anne  dediğin, uykusuz gecelerdir biraz. Kaç kadın yavrusuna feda etmiştir uykusunu, hem de bıkmadan yıllarca…

Anne dediğin,  yavrusuna duyduğu aşktır aslında. Ana yüreği cennet bahçesidir, hüzünlerini alır çocuklarının; çiçek kokularına çevirir.

Anne dediğin, biraz acıdır aslında; evladını kendinden önce toprağa veren için… Rabbim yüreklerine her daim serinlik versin.

Anne dediğin, üstü çiçekli bir mezardır kimi için. Rabbim yollarını açık etsin. 

Anne dediğin, dua eden bir kalptir aslında. Yavrusunun duası kendi duası olmuştur. Önce çocuğu için kaldırır ellerini Rabbine. “Benim ömrümden al, ona ver” diyen dilin sahibidir.

Anne dediğin, hem kendi çocuğunu sever hem tüm çocukları kendisinin bilir.

Annelerin kalbi çocuk sevgisinin yeşerdiği bereketli bir tarla gibidir.

Bizler hala dizinizin dibinde,  saçı okşanmayı bekleyen çocuğuz aslında.
Yaşımız kaç olursa olsun…

Her annenin kalbi çocuğunda, her çocuğun kalbi annesinde atar.



Yazan: nazlı akın