28 Eylül 2015 Pazartesi

Boş olmak

Kelimelerin işe yaramadığı zamanlar vardır, hissettiklerinizi sözcükler karşılamaz. Son günlerde tam da bunu yaşıyorum. Yine de anlatmaya çalışacağım. Her şey o sihirli sorunun kalbimde yankılanmasıyla başladı:

“Ben kimim?”

Bilginin peşinden koşarken yıllar geçti. Meditasyon, nefes derken aldığım yoga eğitimiyle bilgi kanallarım iyice genişledi. Ne kadar versem daha fazlasını isteyen yanımı sakinleştirmeyi öğrenmemin zamanı gelmişti çünkü bilgiyle “bilge” olunmuyordu. Tıpkı enerjiye çeviremediğimiz, kullanamadığımız gıdanın bedene kilo olarak dönmesi gibi yaşarken kullanamadığımız bilgi de ruhumuzu şişiriyor.

Hiç bomboş hissetmek istediğiniz oldu mu? Bildiğiniz en yüksek en yararlı bilgiyi bile terk edip, sessizce oturmanın gücünü hissetmeyi denediniz mi? Koca şehir buna izin vermiyor gibi bahaneleri dışarıda bırakıp gitmem gereken yerin orası olduğunu biliyorum. Kalbimdeki sessiz ve şifalı alan tamamen boş... İçine girebilecek hiçbir şey yok…

Kim olduğunu hatırlamak, kimlikleri unutmaktan geçiyor. Daha yüksek bir anlayışa kavuşmanın tek yolu bahaneler üretmeksizin “sıfırlanmak”.

Nazlı Akın