21 Ocak 2016 Perşembe

İlahi Ateş

Sayfalarımın ve yazdığım kitabın tohum niyeti birliktir. Hepimiz yaşam koşullarımız, inançlarımız ve dünya görüşlerimize rağmen biriz.
Her varlık kendi sürecini yaşarken unutulmaması gereken en önemli şey aslında birbirimizden çok farklı olmadığımız. Koşullarımız farklı olsa da bu yolculukta hepimiz aynı sona doğru yürüyoruz. Doğuyoruz ve ölüyoruz. Ama yaşarken birbirimize ihtiyacımız var. Dünyadaki en tehlikeli salgın "yalnızlık". Bilgisayarlarımız, tabletlerimiz, cep telefonlarımız sıcak bir sohbetin yerini tutabilir mi?
Kendimize her gün biraz daha yabancılaşırken, yolda yürüyen robotlar haline gelmek üzereyiz. İnsan ilişkileri yerini sosyal medya ilişkilerine bıraktı. Kalbimizde her gün daha fazla acı büyütüyoruz. Kim olduğumuzu tamamen unutmanın soğuk acısı. Öyle kolayca hissedilmiyor. Biz buz tutmaya devam ettikçe de kalbimizdeki ilahi ateş hiç yanmayacak.
Sevgi, samimiyet, ilgi, hoşgörü gibi değerlerin üstünü çiğnediğimizin farkına varmaya başlamalıyız. Benzerlerimizle birlikte olmaya, birbirimizi dinlemeye, kahkaha atmaya, gözyaşı dökmeye ihtiyacımız var. Ruhumuzu diriltmeye çok ihtiyacımız var.
Işığa bakan tüm niyetlerimiz gerçek olsun.
Hepinizi çok seviyorum.