11 Nisan 2016 Pazartesi

İlahi Bir Güç

Doğanın bize anlattığı çok şey var. Toprağın sessiz dilini işitebilmek için onunla bağ kurmalıyız. Kendimle geçirdiğim en hakiki anların bir ormanda ya da parkta olması beni sürekli doğaya çekiyor. Yeşilin içinde şehrin tüm karmaşası geride kalırken, ruhum nefes alıyor, zihnim çabasızca geri çekiliyor. Bu öyle kıymetli ki! Kendiliğinden oluşan "mutluluk" hali tam bir "şükür" farkındalığı yaratıyor.

Günlük hayatın koşturması içinde "teşekkür etmeyi" sıklıkla unutuyoruz. Sadece sağlıkla nefes almak bile şükran duymamız için yeterli. İnsan genellikle olumsuz düşünme ve şikayet etme eğiliminde. Kendimi bu durumda yakaladığım her an "yorumsuz kalmak" dışında doğaya koşuyorum. Yargılamak da sık düştüğümüz tuzaklardan biri.

Yaşam akarken tarafsız bir gözlemci gibi hareket edebilmek, geliştirmemiz gereken yeteneklerimizden en önemlisi... Hepimizin içinde keşfedilmeyi bekleyen bir "bilge" var. Onu ortaya çıkarmanın en kolay yolu "kadim bilgiyle" temas etmek.

Başımıza her ne gelirse gelsin sakin kalabilmek çok mu zor dersiniz? Bence bilginin ve sezginin getirdiği bilgelikle acılarımız "ilahi bir güce" dönüşüyor. Her sıkıntı O'NA giden yolda ilerlemeyi sağlıyor. Nefsin yanarak öze dönüştüğüne, çekilen hiçbir acının boşuna yaşanmadığına inanıyorum.

İyinin ve kötünün ötesinde bir anlayışı kucaklayabilmek niyetlerimle iyi bir gün diliyorum.

Nazlı Akın