9 Nisan 2016 Cumartesi

Sevmeyi Öğrenmek

Sevmeyi öğrenmeden sorunları “sevgiyle” çözmemiz mümkün görünmüyor. Peki nasıl başarırız sevmeyi öğrenmeyi? Bence bu soruya verilecek en iyi cevap “araştırmaktan hiç vazgeçmemek”. Sevgiyi paylaşmanın sonsuz yolları var. Giderek yalnızlaştığımız, bağımlılıklarımıza gömüldüğümüz bir devre içinde yaşıyoruz. İnsan, insandan giderek uzaklaşıyor. Bağ kurmanın yollarını bulmak güzel bir çözüm. Eski komşuluk ilişkilerinde olduğu gibi samimi sohbetler başlatmalıyız. Bağ kurmanın en temel başlangıcı birbirimizi samimiyetle dinlemekten geçiyor.

Benim en sevdiğim bağ kurma yollarından biri de yolda tanımadığım insanlara gülümsemek… Kalpten kalbe saf bir aktarım. Merak etmeyin kimse deli olduğunuzu ya da mavi boncuk dağıttığınızı düşünmüyor. Zaten genelde güldüğünüz insanlar da size benziyorJ

Sevgiyi yaymanın en etkili yollarından biri de “hayvan sevgisi”. Bir köpeğim var bu nedenle sadece onlara dokunmanın bile sevgiyi hissetmenin en güçlü yollarından biri olduğunu biliyorum. Hayvanlarla iletişime geçmek ruhu hızlıca şifalandırır.

Bazen günü yakalayamazsınız; kısaca afyon patlamazJ Hemen doğaya çıkıp sönümlenen sevgi ateşini yakın! Ağaçların ve bitkilerin görünmeyen bir şifa kanalı olduğunu tüm kalbimle biliyorum. Ne zaman sıkışmış hissetsem bir ağaç “sevgiyi yeniden hissetmeye” vesile olur.


Bazen ruhunuz “ilahi aşk ateşinin” söndüğünü haykırır. İşte böyle zamanlarda manevi sohbetler ya da ruhu yükselten kitaplar o ateşi yeniden yakar. Birlik halini yeniden hatırlamak için nefsi susturmanın en iyi yolu kadim bilgiye sarılmaktır. Bilgi kanalıyla “bilge tarafımızla” iletişime geçeriz. İçimizdeki bilge tekrarlayan yaşam sorunlarımızın kaynağını bilir, çözümler sunar. İlahi lütufları, bahşedilmiş hediyeleri fark etmemizi sağlar. 

Kendimizle bağ kurabilmek en değerlisidir. 

Nazlı Akın