Bu Blogda Ara

28 Ağustos 2018 Salı

Çocuk ve Bilge




“Nasıl da göremedim?” dedi çocuk.

“İnsan en çok da kendine karşı kördür” dedi bilge.

“Kim bilir kendimle ilgili daha neler var göz yumduğum? Oysa başkalarının hataları güneş ışığı gibi gözüme batıyor.”

“Başkaları dediğin kim çocuk? Oyun arkadaşların. Onlar olmadan oyun kurulamazdı. Kendinle ilgili göz yumduğun ya da körleştiğin her şeyi sana oyun arkadaşların gösterip durur. Şüphesiz sen değiştikçe oyun arkadaşların da değişir. Değişemeyenler uzaklaşır. Yeni arkadaşlar edinirsin.”

“Biliyor musun bilge, kendime hala çok şaşırıyorum. Her an sürpriz yapıyorum. Atanmış biri öyle bir şey söylüyor ki, yıllarca kendimle uyuduğumu fark ediyorum. Yatağı, yastığı elinden alınmış çocuk gibi oluyorum. Yatak benim, yastık da ama uyanınca onlarla ne yapacağım?”

“Artık uyuyamazsın çocuk. Rüyalarında sesi duydun. Uyanmam gerek diyen senin sesindi. Kendine önüne koyduğun ödenmemiş faturalar için kızma. Sadece ‘ne verebilirim?’ diye düşün. Ne verebilirim sorusu borçları temizler.”

“Seni seviyorum bilge. Hep sevdim. Seni daima bir çocuk gibi seveceğim.”

“Seni seviyorum çocuk. Hep sevdim. Seni daima bir çocuğu sever gibi seveceğim.”

Nazlı Akın