Bu Blogda Ara

29 Mayıs 2019 Çarşamba

Eve Geri Dönüş Zamanları

"Temiz, yaratıcı akıntının yitirilmesi , psikolojik ve tinsel bir bunalıma yol açar."

(Kurtlarla Koşan Kadınlar _ Clarissa P Estes)

Doğursun, doğurmasın;  " yaratıcı gücü",  kadının en büyük servetidir. Bu gücü takas edip duruyoruz. Yeteneklerimizi ya farkında değiliz ya kullanmıyoruz.  Boş zamanlarımızda, ruhumuzun ihtiyaçlarını gidermek yerine egomuzun arzularını karşılamakla meşgulüz. Ruh ve ego arasındaki köprü “içsel çocuk”. O köprüyü kullanmaya başlamak için, içsel çocuğun oynama ve yaratma kaynaklarını temin etmek zorundayız. Kendimizi sevmenin, bedenlerimizle barışmanın yolu da o çocuğu işitmek ve anlamaktan geçiyor.  

Okumak, yazmak, çizmek, boyamak, dans etmek, şarkı söylemek, parka gitmek, salıncakta sallanmak, toprakla oynamak, çocuğu mutlu edecek ne varsa yapmak; kendimiz olmaya izin vermenin giriş kapısıdır. Her gün bir süreliğine eve geri dönmek iyi gelir. Kurtuluş reçetemiz eve geri dönmenin, kendimiz olmaya izin vermenin yolunu bulmak. Bölünmeden, parçalanmadan, odaklanmış bir hayat  yaşamak.



Nazlı Akın

28 Mayıs 2019 Salı

Kalbe Eşlik Eden Adımlar




Kalbe Eşlik Eden Adımlar" ön satışta. İmzalı olarak almak için akinnazli05@gmail.com adresine mesaj yollayabilirsiniz. Kitap iki hafta içinde elimde olacak. 


"Yıllarca kendimi yargılayarak yaşadım. İçimde mükemmeliyetçi bir göz vardı. O göze göre ben hep eksiktim, daima daha iyi olmak için çalışmalıydım. Yaptığım işleri beğenmek, sahiplenmek, bir iş başardığımda gurur duymak yerine hep o sesi duyuyordum:
Daha iyisini yapabilirsin. Bu mükemmel değil! "




27 Mayıs 2019 Pazartesi

Eve Dönüş Zamanı

"Bir kadın kendi gerçeğini söylediğinde niyetlerini ve duygularını tutuşturur, içgüdüsel doğayla aralarından su sızmaz, şarkı söyler , ruhun vahşi nefes akışında yaşar. "
Kurtlarla Koşan Kadınlar _ Clarissa P. Estes

Kitapta yazarın "eve dönüş zamanı" olarak adlandırdığı özel bir zamandan söz ediliyor. Her kadın bu çağrıyı işitebilir , marifet işitmekte değil, çağrıldığında gidebilmekte... Çoğunlukla mazeretler üreterek , kendi hakikatimize doğru yolculuğa çıkmaktan kaçarız. Nedense bizi en çok rahatsız eden gerçeklerdir. Çoğunlukla inanmayı seçtiğimiz yalanlarla yaşar, içimiz kan ağlarken güleriz. Rumuzdaki hoşnutsuzluk hissi günlerimize eşlik eder durur. Bu his bir tür alarm sistemi gibidir. Bize hayatımızı değiştirmenin, her zaman yürüdüğümüz yoldan çıkmanın, güvenli bölgemizi terk etmenin yani daha cesur ve parlak olmanın kapısını açar.

Eve geri dönmenin tek sırrı "bunu gerçekten istemektir". Kendimize ait sessizlik zamanları yaratarak uygun kapıdan içeri girebiliriz.
Kendimle baş başa kaldığım bu sessiz zamanlar benim için de öyle vazgeçilmez ki. Hava gibi, su gibi , ekmek gibi. Çoğu zaman yazarak eve geri dönerim. Kullandığım başka kapılar da var tabii. Kahvesini sevdiğim bir kafede oturmak, insanları seyrederken gülümsemek, ayaklarımı denizle buluşturmak, güneş ışığından faydalanmak, çiçekleri koklamak, ağaçlara sarılmak, yoga yapmak , şiir okumak, sevdiğim kitapların altını çizmek, mantra müzik dinlemek... Unuttuklarım olmuştur; önemli olan eve dönmenin ne kadar kolay olduğunu hatırlatmak...
Evden çok uzak kaldıysanız, bugün bir yolunu bulun, kapıyı açıp içeri girin. Orada birbirimizle buluşmak da mümkün.
İkinci kitabım "Kalbe Eşlik Eden Adımlar'da" , o kapıdan içeri girdim , kendi gerçeğimi anlattım. Belki o sayfalarda karşılaşır birbirimize selâm veririz. (Kitap henüz matbaadan çıkmadı.)
Nazlı Akın

Tin Çocuk


"Bir kadının depresyonlarının, can sıkıntılarının ve sayıklamalı kafa karışıklığının çoğu, yeniliğin, şevkin ve yaratıcılığın kısıtlandığı ya da yasaklandığı son derece sınırlı bir ruhsal yaşamdan kaynaklanır. Kadınların doğal ve vahşi içgüdülerinin kültürel olarak kısıtlanması ve cezalandırılması yüzünden, yeteneklerinin hâlâ büyük oranda çalındığını ve sakatlandığını görmezden gelemeyiz."

Kurtlarla Koşan Kadınlar - Clarissa P. Estes

Postumu arıyorum.
Ruh derimi kaybettim. 
Yola çıkmalıyım,
Kontrolü elden bırakmalı,
Fısıltıyı dinlemeliyim.
Küçük kız oyun oynamayı biliyor.
Vahşi kadınının çağrısını işitiyor onun kulakları.
İçeride oyun oynamak istiyor,
Düş bölgesinde sınır yok.
Postumu arıyorum.
Ruh derimi kaybettim.
Adımlarım bir çocuğun minik adımları gibi,
İki yakayı birbirine bağlayan köprüdeyim şimdi.
Rüzgar , yağmur, fırtına geri döndüremez beni.
Dayanıyorum çocuk kalbimle,
Dayanıyorum cesaretle,
Dayanıyorum kararlılıkla. 
Postumu buluyorum.
Ruh derimi giyiyorum.
Eve geri dönüyorum.
Mutluyum.

Bir çocuk düşünün.
Kör ama görüyor.
Sakat ama yürüyor.
Dilsiz ama konuşuyor.
Sağır ama duyuyor.
Hiç sevilmemiş ama seviyor.
İçsel çocuk gördü, biz yüz çevirdik.
Dans etmek, oynamak istedi, biz durduk.
Konuşmak istedi, susturduk.
İşitmek istedi, kulak tıkadık.
Sevmek istedi, engelledik.
Yine de vazgeçmedi.
 Cesaretle, inatla, kararlılıkla, şevkle sana ulaşmaya çalışıyor.
Tek derdi bu, sana ulaşmak.
Onunla birlikte gördüğünde uzaklara bakabilirsin.
Onunla birlikte hareket ettiğinde bedenini silkeleyebilirsin, tıpkı tozlu bir halı gibi.
Onunla duymaya başladığında, bambaşka sesleri işitebilirsin. Kalbinin ritmini duyabilirsin.
Onunla birlikte sevdiğinde şefkat hissedebilirsin.
Ruhunla egon arasındaki savaşı sadece çocuk bitirebilir. Çocuk, uzlaştırıcı, birleştirici ve kutsaldır.


Nazlı Akın